Visie op Autisme


Autisme als "ziektebeeld" is volgens mij een totaal verkeerde benaming
en een misverstaan begrip.

Mensen met autisme of met autistiform gedrag maken geen (of niet voldoende) verbinding met anderen.Onvermogen om sociale kontakten aan te gaan.
Onvermogen om in en aan te voelen wat er met een ander aan de hand is. Leven in eigen binnenwereldje.
Zo wordt gezegd.....

Ik denk dat een andere manier van kijken licht kan brengen.
Wat als het juist andersom zou zijn.....?........
Laten we het zo zeggen: Autisme is het vermogen om over de dingen heen te kijken, niet teveel betrokken te raken bij emoties van anderen, zich niet mee te laten sleuren, maar dicht bij zichzelf en eigen behoeften kunnen blijven, en daarmee de grote lijn in de gaten kunnen houden.
Het grote "loslaten" is al voor een deel bereikt,  dus kan er gewerkt worden aan andere spirituele ontwikkelingsniveaus.

Zo kunnen we mensen met autisme zien als grote voorbeelden voor anderen, die teveel verzanden in emoties, mensen die teveel betrokken raken, die nog teveel verdwalen in hun eigen ziek en zeer, mensen die niet goed kunnen relativeren. Mensen die denken dat betrokkenheid betekent dat je met een ander mee moet gaan treuren of zeuren. Mensen die herkenning vinden in ervaringsverhalen en die dan ook meteen het eigen verhaal bovenop dat van de ander, stapelend, willen vertellen.

Voor de "niet-autist" is het een streven om zichzelf te kunnen relativeren, om over de dingen heen te kunnen kijken, niet meer totaal in de emotie hoeven zijn, betrokken kunnen zijn en tegelijk bij zichzelf kunnen blijven, als waarnemer de zaken kunnen bezien, overzicht kunnen houden.
Zen-oefening, meditatie, yoga, cursussen, therapie,  counseling en geduld zouden ons zover moeten brengen.


Vaak heeft iemand met autisme een bepaalde eigenschap of een handeling of gedrag wat zeer sterk aanwezig is. Iets waar hij of zij "in blijft hangen".
Geobsedeerd gedrag, of een steeds terug kerende zelfde handeling, in een bepaald patroon denken, komt ook voor.
Autistisch gedrag  wordt gezien als niet passend in de maatschappij, wordt niet gewaardeerd in termen van kunst of talent, maar ondergebracht bij symptomen van ziektebeelden.

Terwijl er zoveel mensen rond lopen met eentzelfde soort gedrag, gecamoufleerd door een dekentje van "normaal zijn".
Zou het kunnen zijn dat juist die autist, hij of zij, hetzelfde gedrag laat zien in versterkte vorm, als een ideale spiegel voor anderen........
Maar "de anderen".......zij kijken niet goed.......

Het klopt dat alles wat ik hier schrijf
niet  "wetenschappelijk onderbouwd is".
Dat is ook niet mijn bedoeling.
Het zou fijn zijn, als de sfeer en het idee van mijn schrijven
je wat te denken mag geven.......

Ik denk dat we allemaal wel wat autistische kwaliteiten hebben
of zouden kunnen gebruiken.......de een wat meer dan de ander.
......

Verhaal:
Een dochtertje van een vriendin was gediagnostiseerd als autistiform. Ze vertoonde aan autisme gelijkend gedrag. Ze zou zich niet kunnen verbinden en geen emoties kunnen voelen.
Er werd een therapie bedacht voor dit kind.
Op school kreeg ze ook extra aandacht.
Het meisje was vrolijk, verzon heel andere spelletjes dan andere kinderen, bedacht heel ongebruikelijke en verassend unieke toepassingen voor speelgoed.

Op een keer zou het gezin een uitstapje met alle kinderen gaan maken. De kinderen verheugden zich erop.
Vlak voor vertrek liet moeder aan de kinderen weten dat het uitstapje helaas niet door kon gaan. De kinderen waren in tranen of boos.
Behalve dit autistiforme meisje, zij zei heel nuchter: "Oh, dan moeten we iets anders gaan doen he".

Is dit niet het vermogen tot aanpassen aan de situatie
en totaal in het moment van Nu leven...?...



Ik ken een man die pas geleden een etiketje heeft gekregen van een instantie.......officieel is nu dat hij een of andere vorm van autisme heeft, met een mooie naam, die ik niet kan onthouden.

Hij is een jonge man, die enorm precies kan werken en daar een kunstvorm in heeft gevonden.
Hij priegelt en prutst met elektrische apparatuur en maakt miniatuur landschapjes en werelden in het klein, fantasievol en prachtig tot in detail uitgewerkt.
Hij heeft diepzinnige ideeen en een hart vol liefde.
Deze jongeman heeft een hevig verlangen om zijn liefde met een vrouw te kunnen delen.
Hunkerend van verlangen kan hij "achter een vrouw aanlopen". Gefascineerd door haar schoonheid, die hij als geen ander weet te herkennen.
Soms is hij wanhopig omdat hij niet makkelijk de vrouw tegen komt die met hem samen wil zijn.
Zijn liefde is haast teveel en te groot voor één vrouw alleen.

Hoe herkenbaar is dat dan...?...
Is hij niet een spiegel voor velen...?...